Cauvery Water Sharing – ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಅರ್ಜಿ, ಕರ್ನಾಟಕದ ಜಲ ಸಂಕಷ್ಟ ಮತ್ತು ಕಾವೇರಿ ನೀರಿನ ಹಂಚಿಕೆ ವಿವಾದ

Cauvery Water Sharing – ಕರ್ನಾಟಕದ ಜಲ ಲಭ್ಯತೆ, ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಕಾನೂನು ಹೋರಾಟ ಮತ್ತು ಅಂತರರಾಜ್ಯ ನೀರಿನ ಸಂಘರ್ಷ

ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಅಂತರರಾಜ್ಯ ನದಿ ನೀರು ಹಂಚಿಕೆ ವಿವಾದಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸಂಕೀರ್ಣವೂ ದೀರ್ಘಕಾಲೀನವೂ ಆದ ಕಾವೇರಿ ಜಲ ವಿವಾದವು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ದೇಶದ ಅತ್ಯುನ್ನತ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಅಂಗಳವನ್ನು ತಲುಪಿದೆ. ಪ್ರಸಕ್ತ ಮುಂಗಾರು ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ಮಳೆಯ ಅಭಾವ ಮತ್ತು ಒಳಹರಿವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿಂದಾಗಿ ಉದ್ಭವಿಸಿರುವ ಜಲ ಸಂಕಷ್ಟದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ, ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರವು ಕಾವೇರಿ ನೀರು ನಿರ್ವಹಣಾ ಪ್ರಾಧಿಕಾರದ (CWMA) ನಿರ್ದೇಶನಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಿ ತಮಿಳುನಾಡು ಸರ್ಕಾರವು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್‌ಗೆ ತುರ್ತು ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದೆ. ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಸಿ. ಜೋಸೆಫ್ ವಿಜಯ್ ಅವರ ನೇತೃತ್ವದ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರವು, ನಿಯಂತ್ರಣ ಮಂಡಳಿಗಳು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲು ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಶಾಸನಬದ್ಧ ಆದೇಶ ನೀಡಬೇಕೆಂದು ಕೋರಿದೆ. ಈ ಅರ್ಜಿಯ ತೀವ್ರತೆಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ, ಭಾರತದ ಮುಖ್ಯ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ಸೂರ್ಯ ಕಾಂತ್, ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ಜೋಯ್ಮಾಲ್ಯ ಬಾಗ್ಚಿ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ವಿ. ಮೋಹನಾ ಅವರನ್ನೊಳಗೊಂಡ ತ್ರಿಸದಸ್ಯ ನ್ಯಾಯಪೀಠವು ಆಗಸ್ಟ್ 13 ರಂದು ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಸಲು ಸಮ್ಮತಿಸಿದೆ.

ತಮಿಳುನಾಡು ಸರ್ಕಾರದ ಪರವಾಗಿ ಹಿರಿಯ ವಕೀಲ ಸಿ.ಎಸ್. ವೈದ್ಯನಾಥನ್ ಮತ್ತು ಜಿ. ಉಮಾಪತಿ ಅವರು ಹಾಜರಾಗಿ, ವಕೀಲ ತುಷಾರ್ ನಾಯರ್ ಅವರ ತಾಂತ್ರಿಕ ಕರಡಿನೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ಅಡ್ವೊಕೇಟ್-ಆನ್-ರೆಕಾರ್ಡ್ ಬಿ. ಕರುಣಾಕರನ್ ಅವರ ಮೂಲಕ ಈ ಅರ್ಜಿಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕಾವೇರಿ ನದಿ ಅವವಾಹಕ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗಿರುವ ನೀರಿನ ಕೊರತೆಯು ಕೇವಲ ಕೃಷಿ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಡೆಲ್ಟಾ ಪ್ರದೇಶದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಪೂರೈಕೆಗೂ ಭಂಗ ತಂದಿದೆ ಎಂದು ತಮಿಳುನಾಡು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದೆ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಕರ್ನಾಟಕವು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಕಾವೇರಿ ಅವವಾಹಕ ನಗರಗಳಾದ ಬೆಂಗಳೂರು, ಮೈಸೂರು ಮತ್ತು ಮಂಡ್ಯಗಳ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಅಭಾವವನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ಲಭ್ಯವಿರುವ ನೀರನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸುವುದು ರಾಜ್ಯದ ತಕ್ಷಣದ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದೆ. ಈ ಕಾನೂನು ಸಮರವು ಮೇಲ್ಭಾಗದ ಮತ್ತು ಕೆಳಭಾಗದ ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವಿನ ಜಲವಿಜ್ಞಾನದ ಶಾಸನಬದ್ಧ ಹಕ್ಕುಗಳ ಮರುಪರಿಶೀಲನೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.

ತಮಿಳುನಾಡು ಸರ್ಕಾರದ ತಾಂತ್ರಿಕ ವಾದಗಳು ಮತ್ತು ಬಿಲಿಗುಂಡ್ಲು ಹರಿವಿನ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ

ತಮಿಳುನಾಡು ಸರ್ಕಾರವು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಲ್ಲಿಸಿರುವ ಅರ್ಜಿಯ ಕೇಂದ್ರ ಬಿಂದುವು ಕಾವೇರಿ ನೀರು ನಿಯಂತ್ರಣ ಸಮಿತಿ (CWRC) ಮತ್ತು ಕಾವೇರಿ ನೀರು ನಿರ್ವಹಣಾ ಪ್ರಾಧಿಕಾರ (CWMA) ನೀಡಿದ ಇತ್ತೀಚಿನ ನಿರ್ದೇಶನಗಳ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯಾಗಿದೆ. ಜುಲೈ 28 ರಂದು ನಡೆದ ಸಿಡಬ್ಲ್ಯೂಆರ್‌ಸಿಯ 139 ನೇ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ, ಜುಲೈ 29 ರಿಂದ ಆಗಸ್ಟ್ 12 ರವರೆಗಿನ 15 ದಿನಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿದಿನ 3,500 ಕ್ಯೂಸೆಕ್ಸ್ ನೀರನ್ನು ಅಂತರರಾಜ್ಯ ಗಡಿ ಮಾಪನ ಕೇಂದ್ರವಾದ ಬಿಲಿಗುಂಡ್ಲುವಿನಲ್ಲಿ ತಲುಪುವಂತೆ ಕೃಷ್ಣರಾಜ ಸಾಗರ (KRS) ಮತ್ತು ಕಬಿನಿ ಜಲಾಶಯಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ನಿರ್ದೇಶಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಈ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಜುಲೈ 30 ರಂದು ನಡೆದ ತನ್ನ 54 ನೇ ತುರ್ತು ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಡಬ್ಲ್ಯೂಎಂಎ ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯಿತು. ಈ 15 ದಿನಗಳ ನಿಗದಿತ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು 4.536 ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ (TMC) ನೀರು ತಮಿಳುನಾಡಿಗೆ ತಲುಪಬೇಕಾಗಿತ್ತು.

ಆದಾಗ್ಯೂ, ಜುಲೈ 29 ರಿಂದ ಆಗಸ್ಟ್ 2 ರ ನಡುವಿನ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಲಿಗುಂಡ್ಲು ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾದ ವಾಸ್ತವಿಕ ನೀರಿನ ಹರಿವು ಪ್ರತಿದಿನ ಕೇವಲ 158 ರಿಂದ 550 ಕ್ಯೂಸೆಕ್ಸ್ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿತ್ತು ಎಂದು ತಮಿಳುನಾಡು ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಬೆರಳು ಮಾಡಿ ತೋರಿಸಿದೆ. ಇದು ಪ್ರಾಧಿಕಾರವು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ ನಿತ್ಯದ 3,500 ಕ್ಯೂಸೆಕ್ಸ್ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕಿಂತ ತೀರಾ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದ್ದು, ಕರ್ನಾಟಕವು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನೀರನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿದಿದೆ ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಪ್ರಸ್ತುತ ಋತುವಿನ ಜಲವಿಜ್ಞಾನದ ದತ್ತಾಂಶಗಳನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿರುವ ತಮಿಳುನಾಡು, ಕಾವೇರಿ ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶದ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸುರಿದ ಮಳೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ, ಸಮಾನುಪಾತದ ಹಂಚಿಕೆ (Proportional Sharing) ತತ್ತ್ವದಡಿ ತಮಗೆ ಜೂನ್ 1 ರಿಂದ ಆಗಸ್ಟ್ 12 ರವರೆಗಿನ ಅವಧಿಗೆ ಒಟ್ಟು 26.954 ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ನೀರು ಬರಬೇಕಾಗಿದೆ ಎಂದು ಕೋರ್ಟ್‌ಗೆ ತಿಳಿಸಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಸಿಡಬ್ಲ್ಯೂಎಂಎ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ 4.536 ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ನೀರು ಪ್ರಸ್ತುತ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ತೀರಾ ಅಪರ್ಯಾಪ್ತವಾಗಿದ್ದು, ಒಟ್ಟು 26.954 ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ನೀರಿನ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕವು ತಕ್ಷಣವೇ ನಿವಾರಿಸಬೇಕೆಂದು ಅರ್ಜಿ ಮನವಿ ಮಾಡಿದೆ.

ತಮಿಳುನಾಡಿನ ರಾಜಕೀಯ ರಂಗದಲ್ಲೂ ಈ ವಿಷಯ ತೀವ್ರ ಸ್ವರೂಪ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದೆ. ಆಡಳಿತಾರೂಢ ಸರ್ಕಾರದ ಜತೆಗೆ, ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷವಾದ ಡಿಎಂಕೆ ಕೂಡ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಇದೇ ರೀತಿಯ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಅರ್ಜಿಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿ, 2018 ರ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಅಂತಿಮ ತೀರ್ಪನ್ನು ಶರತ್ತುರಹಿತವಾಗಿ ಜಾರಿಗೆ ತರಬೇಕೆಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದೆ. ತಮಿಳುನಾಡು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ವಿಜಯ್ ಅವರು ರಾಜ್ಯ ವಿಧಾನಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ಕಾವೇರಿ ನೀರು ರಾಜ್ಯದ ರೈತರ ಜೀವನಾಡಿಯಾಗಿದ್ದು, ರಾಜ್ಯದ ಜಲ ಹಕ್ಕುಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ರಾಜಿಗೆ ಆಸ್ಪದವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ಬರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಡಿಯಲ್ಲೂ ತಮಿಳುನಾಡಿಗೆ ಪ್ರತಿದಿನ 22 ಮಿಲಿಯನ್ ಲೀಟರ್‌ಗಿಂತಲೂ (MLD) ಹೆಚ್ಚು ನೀರಿನ ಅಭಾವ ಉಂಟಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಅಂಶವನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಗಮನಕ್ಕೆ ತರಲಾಗಿದೆ.

ಕರ್ನಾಟಕದ ಜಲಾಶಯಗಳ ಸಂಗ್ರಹಣೆ ಮಟ್ಟ ಮತ್ತು ಜಲವಿಜ್ಞಾನದ ನೈಜ ಸ್ಥಿತಿ

ತಮಿಳುನಾಡು ಸರ್ಕಾರವು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್‌ಗೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಅರ್ಜಿಯಲ್ಲಿ, ಕರ್ನಾಟಕದ ಪ್ರಮುಖ ಜಲಾಶಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ನೀರು ಸಂಗ್ರಹವಿದ್ದು, ನೀರು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲು ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ತಾಂತ್ರಿಕ ಅಥವಾ ಜಲವಿಜ್ಞಾನದ ತೊಡಕುಗಳಿಲ್ಲ ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದೆ. ಆಗಸ್ಟ್ ಆರಂಭದ ದತ್ತಾಂಶಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಕರ್ನಾಟಕದ ಕಾವೇರಿ ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶದ ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಮುಖ ಜಲಾಶಯಗಳಾದ ಕೃಷ್ಣರಾಜ ಸಾಗರ (KRS), ಕಬಿನಿ, ಹಾರಂಗಿ ಮತ್ತು ಹೇಮಾವತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ 77.537 ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ನೀರು ಸಂಗ್ರಹವಿತ್ತು, ಅದರಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಸಾಧ್ಯವಾದ ಸಕ್ರಿಯ ಸಂಗ್ರಹಣೆ (Live Storage) 67.517 ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ಯಷ್ಟಿತ್ತು.

ಆಗಸ್ಟ್ 2026 ರ ಆರಂಭದಲ್ಲಿದ್ದಂತೆ ಕರ್ನಾಟಕದ ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಮುಖ ಜಲಾಶಯಗಳ ಸಂಗ್ರಹಣೆ ಮಟ್ಟ ಮತ್ತು ಸಕ್ರಿಯ ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣದ ವಿವರಗಳು ಹೀಗಿವೆ:

ಜಲಾಶಯದ ಹೆಸರು	ಒಟ್ಟು ನೀರು ಸಂಗ್ರಹಣೆ (ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ಯಲ್ಲಿ)	ಸಕ್ರಿಯ/ಬಳಕೆಸಾಧ್ಯ ಸಂಗ್ರಹಣೆ (ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ಯಲ್ಲಿ)
ಕೃಷ್ಣರಾಜ ಸಾಗರ (KRS)	23.078	~20.000
ಕಬಿನಿ (Kabini)	18.610	~16.500
ಹಾರಂಗಿ (Harangi)	7.827	~7.000
ಹೇಮಾವತಿ (Hemavathi)	28.022	~24.000
ಒಟ್ಟು ಸಂಗ್ರಹಣೆ	77.537	67.517

ಆದರೆ, ಈ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳು ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಬೃಹತ್ ಸಂಗ್ರಹಣೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದರೂ, ಕರ್ನಾಟಕದ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಜಲವಿಜ್ಞಾನದ ನೈಜತೆ ತೀರಾ ಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ. ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಮಳೆಯ ಹಂಚಿಕೆಯು ಪ್ರಾದೇಶಿಕವಾಗಿ ತೀವ್ರ ಅಸಮತೋಲನದಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಕೊಡಗು ಮತ್ತು ಕೇರಳದ ವಯನಾಡು ಭಾಗದ ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಸೀಮಿತ ಮಳೆಯಿಂದಾಗಿ ಕಬಿನಿ ಮತ್ತು ಹಾರಂಗಿ ಜಲಾಶಯಗಳಿಗೆ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಒಳಹರಿವು ಕಂಡುಬಂದಿದೆಯಾದರೂ, ಮೈಸೂರು, ಮಂಡ್ಯ, ರಾಮನಗರ ಮತ್ತು ಬೆಂಗಳೂರು ನಗರ ಜಿಲ್ಲೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ವಿಶಾಲವಾದ ಬಯಲುಸೀಮೆ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ 63 ರಷ್ಟು ಮಳೆ ಕೊರತೆ ದಾಖಲಾಗಿದೆ. ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಕಾವೇರಿ ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕವು ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಳೆಗಿಂತ ಕೇವಲ ಶೇಕಡಾ 37 ರಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ಮಳೆಯನ್ನು ಪಡೆದಿದೆ.

ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಜಲಾಶಯಗಳಿಗೆ ಹರಿದುಬರುವ ಒಟ್ಟು ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣವು ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಕುಸಿದಿದ್ದು, ಕೃಷಿ ಹಂಗಾಮಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ನೀರು ಪೂರೈಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಕೇವಲ ಜಲಾಶಯಗಳ ಗರಿಷ್ಠ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಅಥವಾ ಇಂದಿನ ಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ನೀರು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಮುಂದಿನ ಬೇಸಿಗೆಯವರೆಗಿನ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಭದ್ರತೆಯನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವುದು ರಾಜ್ಯದ ಪ್ರಥಮ ಕರ್ತವ್ಯವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಕರ್ನಾಟಕದ ವಾದವಾಗಿದೆ.

ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರದ ಶಾಸನಾತ್ಮಕ ನಿಲುವು ಮತ್ತು ಸರ್ವಪಕ್ಷ ಒಮ್ಮತ

ತಮಿಳುನಾಡು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಮೆಟ್ಟಿಲೇರಿರುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿರುವ ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರವು, ರಾಜ್ಯದ ಜಲ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಮತ್ತು ರೈತರ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸಲು ಶಾಸನಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕದ ಉಪಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಮತ್ತು ಜಲಸಂಪನ್ಮೂಲ ಸಚಿವ ಡಿ.ಕೆ. ಶಿವಕುಮಾರ್ ಹಾಗೂ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯ ಅವರು ಆಯೋಜಿಸಿದ್ದ ಸರ್ವಪಕ್ಷ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ, ರಾಜ್ಯದ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಮುಖ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳ ನಾಯಕರು ಭಾಗವಹಿಸಿ ಏಕಕಂಠದ ಬೆಂಬಲ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು. ಬಿಜಿಪಿ, ಜೆಡಿಎಸ್, ಮಾಜಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು, ಕೇಂದ್ರ ಸಚಿವರು ಮತ್ತು ಶಾಸಕರು ಈ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡು, ಕಾವೇರಿ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯವು ಒಗ್ಗಟ್ಟಾಗಿ ನಿಲ್ಲಲಿದೆ ಎಂದು ಸಾರಿದರು.

ಸರ್ವಪಕ್ಷ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿದ ಹಾಗೂ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಮಂಡಿಸಲಿರುವ ಪ್ರಮುಖ ಶಾಸನಾತ್ಮಕ ವಾದಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಕರ್ನಾಟಕವು ತನ್ನ ಕಾವೇರಿ ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶದ ನಗರಗಳು ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮಗಳ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಪೂರೈಕೆಗಾಗಿ ಕನಿಷ್ಠ 40 ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ನೀರನ್ನು ಕಾಯ್ದಿರಿಸುವುದು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ 36 ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ನೀರು ಬೆಂಗಳೂರು, ಮೈಸೂರು, ಮಂಡ್ಯ ಮತ್ತು ಇತರ ಪಟ್ಟಣಗಳ ದೈನಂದಿನ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಪೂರೈಕೆಗೆ ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾಗಿದ್ದರೆ, 4 ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ನೀರನ್ನು ಮುಂದಿನ ಅಭಾವದ ದಿನಗಳಿಗಾಗಿ ಆಪತ್ಕಾಲೀನ ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿ (Contingency) ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಜಲಾಶಯಗಳಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿರುವ 67.517 ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ಸಕ್ರಿಯ ಸಂಗ್ರಹಣೆಯಲ್ಲಿ 40 ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ಯನ್ನು ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿಗೆ ಹೊರಗಿಟ್ಟರೆ, ಉಳಿದ ನೀರು ಅತ್ಯಂತ ಸೀಮಿತವಾಗಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ಕೃಷಿ ನೀರಾವರಿಗೆ ಅಥವಾ ತಮಿಳುನಾಡಿಗೆ ಹರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ, ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರವು ನೀರಾವರಿ ನಾಲೆಗಳಿಗೆ ನೀರು ಹರಿಸುವುದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ಥಗಿತಗೊಳಿಸಿದ್ದು, ಕೇವಲ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಕೆರೆಗಳನ್ನು ತುಂಬಿಸಲು ಮಾತ್ರ ನೀರನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದೆ. ಕಬಿನಿ ಜಲಾಶಯದಿಂದ ಕಾವೇರಿ ನದಿಗೆ ಹರಿಸಲಾದ ನೀರು ಕೂಡ ಜಲಾಶಯದ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಒಳಹರಿವು ಹೆಚ್ಚಾದಾಗ ಉಂಟಾದ ಅನಿವಾರ್ಯ ಹೊರಹರಿವಾಗಿದೆ ಹೊರತು ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಕೃಷಿ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಈಡೇರಿಸಲು ಅಲ್ಲ ಎಂದು ಕರ್ನಾಟಕ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದೆ. ದೆಹಲಿಯ ಕಾನೂನು ತಂಡ ಹಾಗೂ ಹಿರಿಯ ವಕೀಲರೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಲೋಚನೆ ನಡೆಸಿರುವ ಕರ್ನಾಟಕವು, ಆಗಸ್ಟ್ 13 ರಂದು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಮಳೆ ಅಭಾವದ ನೈಜ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಅಫಿಡವಿಟ್ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆಸಿದೆ.

ಐತಿಹಾಸಿಕ ವಿವಾದದ ಹಿನ್ನೆಲೆ, ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣದ ತೀರ್ಪು ಮತ್ತು 2018 ರ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ತೀರ್ಪು

ಕಾವೇರಿ ನದಿ ನೀರು ಹಂಚಿಕೆಯ ವಿವಾದವು ಒಂದು ಶತಮಾನಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸುದೀರ್ಘ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. 1892 ಮತ್ತು 1924 ರಲ್ಲಿ ಅಂದಿನ ಮೈಸೂರು ಸಂಸ್ಥಾನ ಹಾಗೂ ಮದ್ರಾಸ್ ಪ್ರೆಸಿಡೆನ್ಸಿ ನಡುವೆ ಅಂತರರಾಜ್ಯ ಒಪ್ಪಂದಗಳು ಏರ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. 1924 ರ ಒಪ್ಪಂದವು 50 ವರ್ಷಗಳ ಸಿಂಧುತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, 1974 ರಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಂಡಿತು. ಒಪ್ಪಂದದ ಅವಧಿ ಮುಗಿದ ನಂತರ, ಬದಲಾದ ಕೃಷಿ ಅಗತ್ಯಗಳು, ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಗಳ ಗಡಿ ಪುನರ್ವಿಂಗಡಣೆಯ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಹಂಚಿಕೆಯ ಭಿನ್ನಾಪ್ರಾಯಗಳು ತೀವ್ರಗೊಂಡವು.

ತಮಿಳುನಾಡು ಸರ್ಕಾರದ ಕೋರಿಕೆಯ ಮೇರೆಗೆ, ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರವು Inter-State River Water Disputes Act, 1956 ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ 1990 ರ ಜೂನ್‌ನಲ್ಲಿ ಕಾವೇರಿ ನೀರು ವಿವಾದಗಳ ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣವನ್ನು (CWDT) ರಚಿಸಿತು. ಸುದೀರ್ಘ 17 ವರ್ಷಗಳ ವಿಚಾರಣೆಯ ನಂತರ, ಸಿಡಬ್ಲ್ಯೂಡಿಟಿ 2007 ರ ಫೆಬ್ರವರಿ 5 ರಂದು ತನ್ನ ಅಂತಿಮ ತೀರ್ಪನ್ನು ನೀಡಿತು. ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣವು ಒಟ್ಟು 740 ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ಲಭ್ಯತೆಯನ್ನು ಲೆಕ್ಕಹಾಕಿ, ತಮಿಳುನಾಡಿಗೆ 419 ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ, ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ 270 ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ, ಕೇರಳಕ್ಕೆ 30 ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ಮತ್ತು ಪುದುಚೇರಿಗೆ 7 ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ನೀರನ್ನು ಹಂಚಿಕೆ ಮಾಡಿತು. ಈ ತೀರ್ಪಿನಿಂದ ಅಸಮಾಧಾನಗೊಂಡ ಕರ್ನಾಟಕ, ತಮಿಳುನಾಡು ಮತ್ತು ಕೇರಳ ರಾಜ್ಯಗಳು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಮನವಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದವು.

ಭಾರತದ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್‌ನ ಆಗಿನ ಮುಖ್ಯ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ದೀಪಕ್ ಮಿಶ್ರಾ, ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ಅಮಿತಾವ ರಾಯ್ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ಎ.ಎಂ. ಖಾನ್ವಿಲ್ಕರ್ ಅವರನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಪೀಠವು 2018 ರ ಫೆಬ್ರವರಿ 16 ರಂದು ಐತಿಹಾಸಿಕ ತೀರ್ಪನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿತು. ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣದ ಆದೇಶವನ್ನು ಭಾಗಶಃ ಮಾರ್ಪಡಿಸಿ, ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚುವರಿಯಾಗಿ 14.75 ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ನೀರನ್ನು ಮಂಜೂರು ಮಾಡಿತು.

2007 ರ ಸಿಡಬ್ಲ್ಯೂಡಿಟಿ ತೀರ್ಪು ಮತ್ತು 2018 ರ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಅಂತಿಮ ತೀರ್ಪಿನ ನಡುವಿನ ರಾಜ್ಯವಾರು ನೀರು ಹಂಚಿಕೆಯ ಪೂರ್ಣ ವಿವರಗಳು ಕೆಳಗಿನಂತಿವೆ:

ರಾಜ್ಯ / ಕೇಂದ್ರಾಡಳಿತ ಪ್ರದೇಶ	CWDT ಅಂತಿಮ ಆದೇಶ (2007) (ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ಯಲ್ಲಿ)	ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ತೀರ್ಪು (2018) (ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ಯಲ್ಲಿ)	ಒಟ್ಟು ಹಂಚಿಕೆಯ ಶೇಕಡಾವಾರು (SC 2018)
ತಮಿಳುನಾಡು	419.00	404.25	55.7%
ಕರ್ನಾಟಕ	270.00	284.75	39.2%
ಕೇರಳ	30.00	30.00	4.1%
ಪುದುಚೇರಿ	7.00	7.00	1.0%
ಒಟ್ಟು ಲಭ್ಯತೆ	726.00	726.00	100.0%

ಕಾವೇರಿ ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶದ ಒಟ್ಟು ನೀರಿನ ಲಭ್ಯತೆ 740 ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ಆಗಿದ್ದು, ಇದರಲ್ಲಿ 14 ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ನೀರನ್ನು ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಹರಿಯುವ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಹೊರಹರಿವಿಗಾಗಿ ಕಾಯ್ದಿರಿಸಲಾಗಿದೆ.

2018 ರ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ತೀರ್ಪಿನಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ 14.75 ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ನೀರನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಎರಡು ಪ್ರಮುಖ ತಾರ್ಕಿಕ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿತ್ತು. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಜಾಗತಿಕ ಮಾಹಿತಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿ ಬೆಳೆದಿರುವ ಬೆಂಗಳೂರು ನಗರದ ಶೇಕಡಾ 33 ರಷ್ಟು ಭಾಗ ಮಾತ್ರ ಕಾವೇರಿ ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಒಳಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಜಲ ಹಂಚಿಕೆಯ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಶ್ರೇಣಿಯಲ್ಲಿ (Hierarchically Fundamental Principle) ಇರಿಸಬೇಕೆಂದು ಕೋರ್ಟ್ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿತು. ಹೀಗಾಗಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಅಗತ್ಯಕ್ಕಾಗಿ 4.75 ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ನೀರನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಲಾಯಿತು. ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಕಾವೇರಿ ಡೆಲ್ಟಾ ಪ್ರದೇಶದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 20 ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ಭೂಗರ್ಭ ಜಲ (Groundwater) ಲಭ್ಯವಿರುವುದನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್, ಅದರಲ್ಲಿ 10 ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ಯನ್ನು ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಒಟ್ಟು ಪಾಲಿನಲ್ಲಿ ಲೆಕ್ಕಹಾಕಿ ಕಡಿತಗೊಳಿಸಿತು. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಸಾಮಾನ್ಯ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕವು ಬಿಲಿಗುಂಡ್ಲು ಮಾಪನ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ತಮಿಳುನಾಡಿಗೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿದ್ದ ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣವು 205 ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ಯಿಂದ 177.25 ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ಗೆ ಇಳಿಕೆಯಾಯಿತು.

ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಸಂಕಷ್ಟ ಹಂಚಿಕೆ ಸೂತ್ರದ ಕೊರತೆ

ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್‌ನ 2018 ರ ತೀರ್ಪಿನ ಅನುಷ್ಠಾನಕ್ಕಾಗಿ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರವು ಕಾವೇರಿ ನೀರು ನಿರ್ವಹಣಾ ಪ್ರಾಧಿಕಾರ (CWMA) ಮತ್ತು ಕಾವೇರಿ ನೀರು ನಿಯಂತ್ರಣ ಸಮಿತಿಯನ್ನು (CWRC) ಸ್ಥಾಪಿಸಿತು. ಸಿಡಬ್ಲ್ಯೂಎಂಎ ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರ ಕಚೇರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ನೀರು ಹಂಚಿಕೆಯ ಅಂತಿಮ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಸಿಡಬ್ಲ್ಯೂಆರ್‌ಸಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿದ್ದು, ದಿನನಿತ್ಯದ ಜಲವಿಜ್ಞಾನ ದತ್ತಾಂಶಗಳನ್ನು, ಅಂದರೆ ಜಲಾಶಯಗಳ ಒಳಹರಿವು, ಹೊರಹರಿವು, ಮಳೆ ಪ್ರಮಾಣ ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ಬೆಳೆಗಳ ನೀರಿನ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಮಾಪನ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಆದಾಗ್ಯೂ, ಪ್ರಸ್ತುತ ಉದ್ಭವಿಸಿರುವ ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ಜಲ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿಗೆ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣವೆಂದರೆ ಅಂತರರಾಜ್ಯ ಕಾವೇರಿ ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಮತ್ತು ಶಾಸನಬದ್ಧವಾದ “ಸಂಕಷ್ಟ ಹಂಚಿಕೆ ಸೂತ್ರ” (Distress Sharing Formula) ಇಲ್ಲದಿರುವುದಾಗಿದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಳೆಯಾಗುವ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ 177.25 ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ನೀರನ್ನು ಮಾಸಿಕ ಕಂತುಗಳಲ್ಲಿ ಹಂಚುವುದು ಸುಲಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಮುಂಗಾರು ಸೋತಾಗ ಅಥವಾ ಮಳೆ ಕೊರತೆ ಉಂಟಾದಾಗ, ಉಭಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವೆ ಕೊರತೆಯ ನೀರನ್ನು ಯಾವ ಶೇಕಡಾವಾರು ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ವಿವಾದ ರಹಿತ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮಾನದಂಡವಿಲ್ಲ. ಪ್ರಾಧಿಕಾರವು ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ನೀಡುವ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ನಿರ್ದೇಶನಗಳು ತಮಿಳುನಾಡಿಗೆ ಅಪರ್ಯಾಪ್ತವೆನಿಸಿದರೆ, ಕರ್ನಾಟಕದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ತಮ್ಮ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿಗೆ ಧಕ್ಕೆಯುಂಟುಮಾಡುವ ನಿರ್ಧಾರಗಳಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ಸವಾಲೇ ಪ್ರತಿಸಾರಿಯೂ ತಮಿಳುನಾಡು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್‌ಗೆ ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.

ಸಾಮಾಜಿಕ-ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಣಾಮಗಳು, ಜನಾಕ್ರೋಶ ಮತ್ತು ಮೇಕೆದಾಟು ಯೋಜನೆಯ ಆಯಾಮ

ಕಾವೇರಿ ನೀರು ಹಂಚಿಕೆ ವಿವಾದವು ಕೇವಲ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಅಂಗಳದ ವಾದ-ಪ್ರತಿವಾದಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿರದೆ, ಎರಡೂ ರಾಜ್ಯಗಳ ಕೃಷಿ ಆರ್ಥಿಕತೆ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಶಾಂತಿಯ ಮೇಲೆ ತೀವ್ರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕದ ಮಂಡ್ಯ, ಮೈಸೂರು ಮತ್ತು ಚಾಮರಾಜನಗರ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ರೈತ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಮತ್ತು ಕಾವೇರಿ ಹಿತರಕ್ಷಣಾ ಸಮಿತಿಗಳು ಬೀದಿಗಿಳಿದು ಪ್ರತಿಭಟನೆ ನಡೆಸುತ್ತಿವೆ. ಶ್ರೀರಂಗಪಟ್ಟಣ ಮತ್ತು ಮಂಡ್ಯದ ಮೈಸೂರು-ಬೆಂಗಳೂರು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹೆದ್ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ದೀವಟಿಗೆ ಮೆರವಣಿಗೆ, ಧರಣಿ ಮತ್ತು ಕೆಆರ್‌ಎಸ್ ಅಣೆಕಟ್ಟು ಮುತ್ತಿಗೆ ಯತ್ನಗಳು ಜರುಗಿವೆ. ರಾಜ್ಯದ ಜಲಾಶಯಗಳಲ್ಲೇ ಕುಡಿಯಲು ನೀರಿಲ್ಲದಿರುವಾಗ ತಮಿಳುನಾಡಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ನೀರು ಹರಿಸಬಾರದು ಎಂದು ರೈತರು ಪಟ್ಟು ಹಿಡಿದಿದ್ದಾರೆ.

ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಕಾವೇರಿ ಡೆಲ್ಟಾ ಭಾಗಗಳಾದ ತಂಜಾವೂರು, ತಿರುಚಿರಾಪಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಮೈಲಾಡುತುರೈಗಳಲ್ಲಿ ಕುರುವೈ ಮತ್ತು ಸಾಂಬಾ ಬೆಳೆಗಳು ನೀರಿಲ್ಲದೆ ಒಣಗುತ್ತಿವೆ ಎಂದು ರೈತರು ಆತಂಕ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ತಿರುಚಿರಾಪಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ರೈತರು ನದಿ ತೀರದ ಮರಳಿನಲ್ಲಿ ಹುದುಗಿಕೊಂಡು ಸಾಂಕೇತಿಕ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ನಡೆಸಿದ್ದರೆ, ತಂಜಾವೂರಿನಲ್ಲಿ ಡಿಎಂಕೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಬೃಹತ್ ಪ್ರತಿಭಟನಾ ಪ್ರದರ್ಶನಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿವೆ.

ಈ ಸುದೀರ್ಘ ಜಲ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿಗೆ ಶಾಸನಬದ್ಧ ಮತ್ತು ಸುಸ್ಥಿರ ಪರಿಹಾರವಾಗಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರವು ರಾಮನಗರ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಕನಕಪುರ ತಾಲೂಕಿನ ಮೇಕೆದಾಟು ಎಂಬಲ್ಲಿ 67 ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಸಂತುಲನ ಜಲಾಶಯ (Balancing Reservoir) ನಿರ್ಮಾಣದ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟಿದೆ. ಕಾವೇರಿ ನದಿಗೆ ಹರಿಯುವ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಪ್ರವಾಹದ ನೀರನ್ನು ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿಗೆ ಬಳಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ಸಂಕಷ್ಟದ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ತಮಿಳುನಾಡಿಗೆ ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ನೀರು ಬಿಡಲು ಮೇಕೆದಾಟು ಯೋಜನೆ ನೆರವಾಗಲಿದೆ. ಈ ಯೋಜನೆಯ ಶೇಕಡಾ 90 ರಷ್ಟು ಲಾಭ ತಮಿಳುನಾಡಿಗೆ ತಲುಪಲಿದೆ ಎಂದು ಕರ್ನಾಟಕದ ಉಪಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಡಿ.ಕೆ. ಶಿವಕುಮಾರ್ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ, ತಮಿಳುನಾಡು ಸರ್ಕಾರವು ಮೇಕೆದಾಟು ಯೋಜನೆಗೆ ತೀವ್ರ ಆಕ್ಷೇಪ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದು, ಮೇಲ್ಭಾಗದ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಜಲಾಶಯ ನಿರ್ಮಾಣವಾದರೆ ತಮ್ಮ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಹರಿವಿಗೆ ತಡೆಯುಂಟಾಗಲಿದೆ ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಿ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಯವರಿಗೆ ಪತ್ರ ಬರೆದಿದೆ.

ತಮಿಳುನಾಡು ಸರ್ಕಾರವು ಕಾವೇರಿ ನೀರು ಬಿಡುಗಡೆ ಕೋರಿ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್‌ಗೆ ಸಲ್ಲಿಸಿರುವ ಅರ್ಜಿಯು, ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಎರಡು ನೆರೆ ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವಿನ ಜಲ ಹಂಚಿಕೆ ಸವಾಲನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಜಾಗತಿಕ ಗಮನಕ್ಕೆ ತಂದಿದೆ. ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಆಗಸ್ಟ್ 13 ರಂದು ನಡೆಸಲಿರುವ ವಿಚಾರಣೆಯು ಎರಡೂ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜಲ ನಿರ್ವಹಣಾ ಭವಿಷ್ಯದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ಣಾಯಕವಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಸ್ತುತ ಕಾನೂನು ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿಗೆ ಕೇವಲ ಶಾಸನಬದ್ಧ ಆದೇಶಗಳು ಪರಿಹಾರವಾಗಲಾರವು; ಬದಲಾಗಿ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮತ್ತು ಜಲವಿಜ್ಞಾನದ ಆಧಾರಿತ ಸುಸ್ಥಿರ ಪರಿಹಾರಗಳ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಪ್ರಥಮವಾಗಿ, ಕಾವೇರಿ ನೀರು ನಿರ್ವಹಣಾ ಪ್ರಾಧಿಕಾರವು ಎಲ್ಲಾ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಸಮ್ಮತವಾಗುವಂತಹ ಸ್ಪಷ್ಟ ಸಂಕಷ್ಟ ಹಂಚಿಕೆ ಸೂತ್ರವನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಅಂತಿಮಗೊಳಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ದ್ವಿತೀಯವಾಗಿ, ಹವಾಮಾನ ವೈಪರೀತ್ಯದ ಈ ಯುಗದಲ್ಲಿ, ಎರಡೂ ರಾಜ್ಯಗಳು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ನೀರಾವರಿ ಪದ್ಧತಿಗಳಿಂದ ಹನಿ ನೀರಾವರಿ ಹಾಗೂ ಕಡಿಮೆ ನೀರು ಬೇಡುವ ಪರ್ಯಾಯ ಬೆಳೆ ಮಾದರಿಗಳಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಬೇಕಾಗಿದೆ. ತೃತೀಯವಾಗಿ, ಮೇಕೆದಾಟುವಿನಂತಹ ಸಂತುಲನ ಜಲಾಶಯ ಯೋಜನೆಗಳ ಕುರಿತು ರಾಜಕೀಯ ಭಿನ್ನಾಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು ತಾಂತ್ರಿಕ ಮಟ್ಟದ ಅಂತರರಾಜ್ಯ ಸಂವಾದವನ್ನು ಪುನರಾರಂಭಿಸುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಕೃತಿಯ ನೀರು ಪೂರೈಕೆ ಮತ್ತು ಮಾನವನ ಕುಡಿಯುವ ಹಾಗೂ ಕೃಷಿ ಅಗತ್ಯಗಳ ನಡುವೆ ಸಮತೋಲನ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಈ ಕ್ಷಣದ ಶಾಸನಬದ್ಧ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಾಗಿದೆ.